Deborah Lauria

Directeur CBA

In 2016 ondertekende Nederland het VN-verdrag Handicap. Dit verdrag geeft mensen met een beperking of chronische ziekte recht op gelijke behandeling. Zij moeten dus gewoon kunnen meedoen in de samenleving: naar school kunnen, kunnen werken en sporten. Met het ov kunnen reizen, uitgaan, boodschappen doen, internetten… Kortom, al die dingen die mensen zonder beperking ook kunnen.

Drempels wegnemen

In praktijk blijkt dat nog vaak lastig te zijn. Belangenbehartiger CBA bekijkt het positief: “Het gaat erom dat je gezien wordt voor wat je kunt, niet voor wat je niet kunt,” vertelt Deborah Lauria, directeur CBA. Samen met cliënten wordt gekeken hoe drempels, letterlijk en figuurlijk, weggenomen kunnen worden. Zo is al een hoop gerealiseerd.

“Licht verstandelijk beperkten hebben vaak moeite met de informatie op de website van de gemeente. Nu krijgt de gemeente hulp om te zorgen dat informatie ook voor deze groep begrijpelijk is.” Een ander voorbeeld is de OV-coach, voor mensen die door een fysieke beperking of angst niet meer met het OV kunnen reizen. De coach reist met hen mee, zodat ze uiteindelijk toch zelfstandig kunnen reizen.

Levensloopbestendig wonen

Goede huisvesting is voor mensen met een beperking ook niet vanzelfsprekend. Er zijn te weinig betaalbare woningen waar men zelfstandig en voor langere tijd kan wonen. Lauria vertelt: “we zoeken daarom projecten waar toekomstige bewoners samen met de ontwikkelaar werken aan een modelconcept voor ‘levensloopbestendig’ wonen. Een complex dat voor allerlei situaties geschikt is, waar mensen kunnen doorstromen als ze bijvoorbeeld minder mobiel worden, of mantelzorg nodig hebben.”

Bewustwording en beeldvorming

Leven met een beperking brengt veel uitdagingen met zich mee. Daar is een hoop kracht en doorzettingsvermogen voor nodig. Als ‘normale’ burger sta je daar niet altijd bij stil. Het is belangrijk om oog te hebben voor hoe mensen omgaan met hun beperking, zonder ze een speciale behandeling te geven. Uiteindelijk willen ze, net als iedereen, gewoon meedoen en gezien worden voor wie ze zijn.