De informatietechnologie is inmiddels in alle delen van de maatschappij doorgedrongen. Daardoor zijn de meeste mensen er aan gewend geraakt.“Er is nauwelijks nog aversie tegen”,weet Westendorp. “Er zijn steeds meer gespecialiseerde producten, die mensen kunnen gebruiken om bijvoorbeeld meer voor zichzelf te zorgen.”

Goed blenden

Belangrijk is wel dat mensen een goede keuze maken uit het grote aanbod van zorgproducten. “Er is veel mogelijk, maar men moet de verschillende componenten wel goed met elkaar blenden. Nu is de zorg nog erg gefragmenteerd. Het is de kunst om de juiste ingrediënten daar te krijgen waar ze nodig zijn. Met grote zorginstellingen is dat vrijwel niet te regelen. Dat kan alleen de persoon zelf. Vergelijk het met een webwinkel,waarbij je zelf gaat shoppen om vervolgens de producten bij jezelf geleverd te krijgen. Zo zou je ook de benodigde zorg zelf kunnen regelen. In deze tijd zijn er daadwerkelijk mogelijkheden om dat voor elkaar te krijgen.”

Als eenvoudig voorbeeld noemt Westendorp de mogelijkheid voor eenzame mensen om te skypen of mailen, via computer of tablet. Hulpbehoevende mensen kunnen ook zelf zorg regelen, via persoonlijk contact op afstand met bijvoorbeeld de wijkverpleegkundige. Er is bovendien veel apparatuur en software beschikbaar voor zelfmanagement. Bijvoorbeeld om zelf thuis de bloeddruk of bloedsuikerwaarde te meten en dat via internet door te geven. In dat zelfmanagement is realtime contact met een zorgverlener al geen uitzondering meer.

Zelf laten regelen

Het is ook mogelijk om mensen thuis op afstand in de gaten te houden. Bijvoorbeeld om te kijken of iemand niet valt, en meteen te kunnen ingrijpen als dat wel gebeurt. Dit heeft volgens Westendorp wel een ethische kant, want hoe ver kun je daarin gaan? “Daarom is het belangrijk dat je mensen uit eigen beweging dingen laat regelen. Want dan wil men het zelf. Er wordt enorm veel elektronica over ons heen gestort. De kunst is om dat op een intelligente manier te gebruiken en het als zorgverlener ter beschikking te stellen aan je cliënten. Dus niet zeggen: ‘U moet thuis een alarmknop om uw nek gaan dragen’, maar: ‘Met een alarmknop kunt u ons meteen bereiken als er iets gebeurt. Zou u dat niet prettig vinden?’ Zo laat je het aan de mensen zelf over.”

Ook het Elektronisch Patiënten Dossier is op een verkeerde manier ontwikkeld, vindt Westendorp. Dat verklaart waarom het zo moeizaam van de grond komt. “Er wordt nog te veel vanuit het systeem geredeneerd, terwijl dat juist vanuit de patiënten moet. Dan zal denk ik niemand zeggen dat hij dit niet wil.” Volgens Westendorp zijn de mogelijkheden al vele malen groter dan wat momenteel wordt toegepast. “Ik denk dat we de komende jaren meer invulling gaan zien in zelfmanagement en zorg op maat.Dat vergroot de reikwijdte van de zorg en de zelfregie. Met een iPhone is alles immers makkelijker te regelen dan zonder.”