Ton van Drunen

Ton van Drunen
Directeur Zorgcollege

Groot tekort

 “De zorg kent blijkbaar wisselende personeelsbehoeftes en wie tegenwoordig de krant openslaat, leest vaak berichten over zorgmedewerkers die massaal ontslagen worden”.

Dat staat haaks op mijn boodschap, maar is verklaarbaar. De ontslagen vallen vooral in de thuiszorg bij mensen zonder diploma of met een niveau 1 of 2 opleiding. De vraag naar beter geschoold personeel is echter groot, dan hebben we het over mensen met niveau 3 en 4 opleiding. Er is dus een groot tekort aan verzorgenden en verpleegkundigen.”

Van Drunen stelt dat het blijkbaar moeilijk is voor de zorg om in te schatten hoeveel medewerkers er nodig zijn. “Neem de gemiddelde leeftijdsopbouw, ziekte, verloop én het feit dat ouderen steeds langer thuis moeten blijven wonen waardoor er meer kennis van de verzorgende nodig is, en je kunt een goede inschatting maken. Maar zo zakelijk denkt men blijkbaar niet in de zorg.”

‘Niet sexy’

De grote vraag is waar die nieuwe mensen vandaan moeten komen. Van Drunen: “Werken in de zorg is niet ‘sexy’, te weinig jongeren kiezen hiervoor. Het grootste potentieel om de tekorten op te vangen zit in de huidige medewerkers, veelal vrouwen met jarenlange ervaring in de (thuis)zorg.

Ik merk dat zij vaak veel te bescheiden zijn in hun zelfbeeld en ik denk dat velen van hen gemakkelijk een opleiding op niveau 3 en 4 opleiding aan kunnen omdat zij al een schat aan werkervaring hebben.” Hij stelt dat dit vaak verkorte opleidingen kunnen zijn omdat ‘bijscholers’ bijvoorbeeld al de juiste beroepshouding hebben. “Deze medewerkers met jaren ervaring op niveau 1 en 2 zijn zich vaak niet eens bewust van hun eigen potentieel om door te groeien.

Specialistische kennis

De eisen in de zorg worden strenger omdat langer thuiswonende ouderen ook vaker een ziektebeeld hebben. Het gaat niet meer alleen om schoonmaken en eenvoudige zorg, maar er is meer specialistische kennis nodig.

Wat mij betreft dient de zorgsector daar veel meer op in te spelen.
 

De ervaren medewerkers op de genoemde niveaus kunnen groeien van onbewust bekwaam naar bewust bekwaam. Daar is tijd en geld voor nodig en wat mij betreft dient de zorgsector daar veel meer op in te spelen.

Nu hebben medewerkers op niveau 1 en 2 opleiding vaak de keuze tussen ontslag, minder verdienen of bijleren. Het zou fijn zijn als bij de laatste keuze de kosten en tijdinvestering niet op de medewerker zelf hoeft neer te komen.”

Werklozen

Van Drunen ziet ook potentieel in de grote groep werklozen. “Ik heb tien jaar werklozen opgeleid naar een baan in de zorg, maar door de stop van participatiegelden kwam daar een eind aan. Nu worden werklozen gesanctioneerd, bestraft. Er is geen enkele investering in positieve zin. Er is volop werk, er zijn duizenden goed opgeleide zorgmedewerkers nodig en om- of bijscholing kost echt niet zoveel tijd. Binnen een half jaar kan iemand zonder vooropleiding een niveau 2 diploma halen en in veertien maanden een niveau 3 diploma.”

Van Drunen stelt dat we in een tijd leven, waar zakelijk kijken naar dit dilemma niet gebruikelijk is en waar te weinig in geïnvesteerd wordt. “Het is al te laat om problemen voor te blijven, maar snel inspelen op de huidige ontwikkelingen kan erger leed voorkomen.”