Willem Wisselink
Hoogleraar Vaatziekten

Leken verbazen zich daarover, maar chirurgen houden vast aan deze werkwijze omdat het nog steeds wordt beschouwd als de veiligste manier met de minste risico's op complicaties. "Van alle methodes blijft hechten met een doorlopende draad, zoals wij dat noemen, nog altijd de beste", legt Willem Wissellink uit, hoogleraar vaatziekten bij het VUmc. "Een nadeel is wel dat er heel veel handelingen nodig zijn.

Het kromme naaldje moet herhaaldelijk door het weefsel geduwd worden en daarna weer worden opgepakt. Belangrijk daarbij is dat het in een vloeiende beweging gaat. Dat is vaak lastig omdat de chirurg of de operatieassistent het weefsel aan de randen van de wond goed moet vasthouden met de pincet om op de beste plekken te kunnen insteken en uitkomen."

Nietjes

Er zijn andere methodes om te hechten, zoals met 'staples'. Wisselink: "Dat zijn u-vormige nietjes van roestvrij staal. Deze manier wordt veel toegepast voor het hechten van de huid en is een heel goed alternatief. Voor het hechten van bloedvaten zijn de kleine staples echter minder geschikt. Er is een jaar of wat geleden wel een apparaatje voor bedacht, maar dat is uiteindelijk geen succes gebleken. Niemand werkt daar nog mee; de resultaten vielen tegen, vooral omdat er veel staples nodig zijn en het moeilijk is de vaatwanden zo te presenteren dat ze naadloos hechten."

Een ander nadeel is dat de metalen staples op de wanden van de bloedvaten permanent achterblijven. "Dunne draadjes vormen geen gevaar en zijn later niet zichtbaar op röntgenfoto's", legt Wisselink uit.

Toch wordt het onderzoek naar nieuwe methodes voor het hechten voortgezet. "Je zoekt naar een apparaat waarmee je met minder handelingen een draad met precisie kunt aanbrengen", aldus Wisselink. "Liefst ook voor bloedvaten, waarvoor het extra belangrijk is dat ze perfect aan elkaar hechten."

Apparaatje

Wisselink is adviseur van Mellon Medical, een bedrijf dat werkt aan een device voor het hechten van met name bloedvaten. “Het apparaatje, een soort high tech pincet, werkt nog steeds met naald en draad en duwt als het ware de naald van het ene pootje van het pincet naar het andere, waardoor de chirurg zich veel meer kan concentreren op het presenteren van de vaatwand. Het is nog niet beschikbaar voor klinisch gebruik, maar er lopen al wel onderzoeken. Het kan een aanwinst zijn, voor de chirurgen die minder handelingen hoeven te verrichten en voor de patiënt doordat de kwaliteit van het hechten sterk verbetert."

Ellen Rouwet, collega-vaatchirurg bij het Erasmus MC, heeft de ‘Switch’, zoals het proefmodel van het nieuwe instrument wordt genoemd, ongeveer een halfjaar geleden getest op een plastic buisje. “Het hechten ging accuraat en snel”, vertelt zij. “Je knijpt in het apparaatje en de naald zit aan de andere kant. Je hoeft niet meer die duwbeweging te maken met je hand en pols, dus er zijn minder handelingen nodig.”

Sneller

“Het grootste voordeel,” stelt Rouwet, “is de snelheid. De eerste keer dat ik het proefmodel in mijn hand had, ging het al twee keer zo snel. Klik-klik-klik en het is klaar. Een ander voordeel is dat het hechten met zo’n apparaatje veel meer gestandaardiseerd gebeurt. Deze werkwijze kan gemakkelijk worden aangeleerd aan vaatchirurgen in opleiding.”

Het nieuwe instrument moet natuurlijk nog wel op mensen worden getest, weet Rouwet. “Ik ken de regels niet precies, maar ik weet dat de fabrikant het proefmodel nog verder uit laat testen. Waarschijnlijk later dit jaar. Als je mij vraagt: zou jij dat aan durven?, dan zou ik dat zeker doen. Ik voel me er helemaal veilig bij. Ik verwacht dat je met de Switch een goede, betrouwbare vaatnaad kunt maken.”