Geen maagpijn

“Ik was twintig jaar toen ik merkte dat ik steeds meer last kreeg van buikpijn. Soms was het zo erg dat ik echt ineenkromp van de pijn en zelfs moest overgeven. Maar na een of twee dagen was de pijn weer weg. Ik dacht dat ik gewoon iets verkeerds had gegeten. En dat dacht ik eigenlijk een paar jaar later nog. Soms ging ik naar mijn huisarts. Die gaf dan een pilletje tegen maagklachten. Want dat was volgens hem de oorzaak. Totdat ik uiteindelijk aangaf dat ik dat niet meer accepteerde. Ik wilde een bloedtest.”

Colonoscopie

“Uit die test bleek dat mijn ontstekingswaarden enorm hoog waren. Zo hoog zelfs dat ik met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis. En daar kwamen ze er na een colonoscopie heel snel achter dat het geen maagklachten waren maar de ziekte van Crohn. Ik had heel veel bloedingen en zweertjes in mijn darmen. En zeker de overgang van de dikke naar de dunne darm zal helemaal vol met verklevingen, vernauwingen en ontstekingen. Dat was in 2002, zes jaar nadat ik voor het eerst echt klachten had. Ik heb ervan geleerd dat je als patiënt af en toe op je strepen moet staan en om een verwijzing naar een specialist moet vragen.”

Agressieve vorm

“Sinds 2002 tot nu toe heb ik diverse therapieën geprobeerd, operaties gehad en tal van diëten gevolgd. Inmiddels weet ik dat ik minder klachten heb als ik een veganistisch dieet volg. Vervelend is alleen dat mijn lichaam zich een beetje lijkt aan te passen aan medicatie en diëten. Dus na verloop van tijd nemen de klachten weer toe. En op de achtergrond zijn ze eigenlijk altijd aanwezig. Ik heb helaas een vrij agressieve vorm van Crohn. Nu kan ik daar heel erg rekening mee gaan houden. Maar dan wordt het leven er niet leuker op. En een garantie dat het dan beter gaat, is er ook niet.”

Fit blijven

“Mijn oplossing is dat ik zo fit mogelijk probeer te blijven. Tot voor een paar jaar terug heb ik vrij intensief aan martial arts vechtsport gedaan. En tegenwoordig ga ik twee keer in de week naar fitness en speel ik twee keer in de week tafeltennis. Ik word er niet beter van in de zin dat de ziekte verdwijnt. Maar ik voel me wel beter en ik herstel ook sneller van een aanval. Bovendien leer je door te sporten je lichaam en je grenzen beter kennen.”

Luisteren naar je lichaam

“Grenzen stellen vind ik nog altijd moeilijk. Ik wil me niet laten beperken door Crohn. Maar ik heb wel moeten accepteren dat ik van een werkweek van 40 uur naar een werkweek van 20 uur heb moeten gaan. Fulltime blijven werken dat kon echt niet meer. Nu, met die 20 uur per week, heb ik meer rust in mijn lichaam en meer rust in mijn hoofd. Ik heb meer tijd om te herstellen van mijn werk. En daardoor ben ik minder vaak en minder lang ziek. Ik voel me beter dan twee jaar geleden. Het heeft veel tijd gekost, maar ik heb eindelijk geleerd om naar mijn lichaam te luisteren. Ik houd rekening met mijn lichaam. En dat is iets heel anders dan me door mijn lichaam te laten beperken.”

PHNL/IMM/1018/001