Meer info

De huidaandoening begon met plekjes op de ellebogen. De plekjes werden steeds groter en deden zich later ook op zijn onderlichaam voor. Hij ging ermee naar de huisarts, die hem doorstuurde naar een dermatoloog. “Die zag dat het psoriasis was en liet mij meteen opnemen in het ziekenhuis”, vertelt Van den Bosch. “Ik ben toen twee weken lang ingesmeerd met allerlei vetten. Dat had effect en ik mocht weer naar huis. Bij andere mensen bij wie ik op de zaal lag was de psoriasis nog veel erger. Zij moesten wel vier of vijf weken in het ziekenhuis blijven.”

Blijven insmeren

Maar de plekken kwamen al snel weer terug. Van den Bosch is later nog vier keer opgenomen geweest in het ziekenhuis. Maar psoriasis is niet te genezen, dus hij moest zich blijven insmeren met de voorgeschreven middelen. “Pappen en nathouden, zoals dat vaak wordt genoemd. Dat helpt meestal wel enigszins, maar je moet dat altijd blijven volhouden en dat is wel eens lastig. Via vrienden en kennissen en ook via de media hoor je wel eens over middeltjes die kunnen helpen. Soms probeer je die. Ik ben ook een keer bij een alternatief genezer geweest, die zei dat ik veel zaden moest eten. Met dat dieet ben ik lekker afgevallen, dus het was wel goed voor mijn gewicht. Maar het hielp nauwelijks tegen de psoriasis.”

Vooral in zijn jongere jaren vond Van den Bosch het wel moeilijk om deze aandoening te hebben. Hij schaamde zich en wilde niet in t-shirt of korte broek naar buiten. Ook bij bijvoorbeeld een medische keuring voor zijn werk voelde Van den Bosch zich niet prettig. Maar hij was er wel open over, en dat heeft hem goed geholpen. “Ik heb altijd gevoetbald en ben goed opgevangen door mijn elftal. Zij wisten ervan en hebben er nooit een probleem van gemaakt. Dat helpt je enorm. Ook mijn vrienden en kennissen weten ervan. Die vragen wel eens naar mijn gezondheid, maar mijn psoriasis is voor hen helemaal niet van belang.”

Moeilijke beslissing

Maar de huidaandoening heeft wel geleid tot een drastisch besluit van Van den Bosch en zijn vrouw: “We hebben al vroeg overwogen om geen kinderen te nemen. Want de kans is groot dat zij dan ook psoriasis zouden hebben, en ik wilde het niet aan mijn kinderen doorgeven. Ik heb mij daarom laten steriliseren. Zo heeft de aandoening wel grote invloed op je toekomstbeeld. Het was een moeilijke beslissing, zeker voor mijn vrouw. Maar ik kon er goed met haar over praten en we stonden er allebei achter.”

Momenteel gaat het zowel lichamelijk als geestelijk goed met Van den Bosch. Hij adviseert anderen met psoriasis om er open over te zijn. “Ik heb gelukkig altijd veel steun gehad van mijn vrouw. Dat is erg belangrijk. En ook met mijn arts kan ik er goed over praten. Hij is heel menselijk en kijkt niet alleen naar mijn huid, maar vraagt ook hoe het geestelijk gaat. Dat is heel prettig.”