"Ik kan volop genieten van ons gezinnetje. Ik denk niet dat het anders is dan voor een jonge moeder die geen MS heeft.” Toen ze in 2010 te horen kreeg dat ze Multiple Sclerose heeft, was het voor Janneke een enorme klap. “Je hebt tijd nodig om het te verwerken. Mijn man heeft me die eerste tijd enorm geholpen. We waren van plan een jaar later te trouwen; op momenten dat ik het moeilijk had, zei ik: je wilt toch geen vrouw in een rolstoel?! Maar hij is nuchter en we kennen elkaar al heel lang. Zulke gedachten zijn normaal in die eerste fase.”

Met medicatie en steun van haar omgeving heeft Janneke weer een goede balans gevonden. “Mijn leven is op zich niet veranderd, wél hoe ik in het leven sta. Ik kan nu veel meer genieten van de mooie momenten en ik probeer me niet meer zo druk te maken om kleine dingen of de toekomst.” Voor de diagnose MS hadden Janneke en haar man wel gesproken over kinderen later, maar ze waren er nog niet serieus mee bezig. Eerst wilden ze trouwen en dat gebeurde ook op de voorgenomen datum.

Goed moment

Het was de neuroloog die op een goede dag vroeg of Janneke en haar man al hadden nagedacht over kinderen. “Je gezondheid is nu redelijk stabiel, misschien is dit een goed moment, legde zij uit. Voor de zekerheid is een MRI-scan gemaakt om te zien of er nieuwe ontstekingen waren. Toen de uitslag goed was, ben ik gestopt met medicatie en de anticonceptie. Met de injecties stoppen vond ik wel eng. Ik dacht: als ik maar geen terugval krijg...”

“Ik wist dat je met MS gewoon kinderen kunt krijgen. De kans op MS is twee tot vier procent groter met een eerstegraads familielid dat het heeft, maar dat was voor ons geen reden om er niet aan te beginnen. Natuurlijk waren er twijfels. Zou ik bij een eventuele terugval nog wel goed voor het kind kunnen zorgen? Maar we doen het samen. En mijn ouders en schoonouders wonen in de buurt, dus er was een vangnet. Misschien zou ik - als ik geen MS had gehad - nog wel een paar jaar hebben gewacht en een paar mooie reizen hebben gemaakt. Maar gezien de situatie vonden wij allebei: we gaan ervoor!”

Geen terugval

Janneke raakte al snel in verwachting en de zwangerschap verliep voorspoedig. “De eerste maanden was ik erg moe, maar dat is normaal. Ik heb geen terugval gehad en de geboorte verliep naar wens. We waren dolblij met de baby. Ik was wel bang dat ik na de bevalling een terugval zou krijgen, maar tot nu toe is dat uitgebleven.”

Na haar zwangerschapsverlof werkt Janneke drieënhalve dag per week. Ze is inmiddels weer begonnen met de medicatie. “Dat gaat prima. Net als voorheen moet ik mijn energie goed verdelen”, vertelt ze. “Dus niet teveel afspraken ‘s avonds en de weekenden niet helemaal vol plannen. Maar ik had het veel zwaarder verwacht, zeker de eerste maanden. Belangrijk is een goed vangnet, thuis en bij vrienden en familie. Hoe ik de toekomst zie? Er komt vast nog wel een kindje bij. Maar eerst even genieten van Bram en van de mooie momenten samen.”