Begeleiding van een casemanager kan voor de nodige structuur zorgen, waarbij naast medische ook maatschappelijke en psychische hulp kan worden georganiseerd. Consulente Rose werkt bij MEE Zuid-Holland. Binnen haar regio kan zij een beroep doen op de expertise van een keur aan zorginstellingen en zorgprofessionals.

Zo ook in het geval van de 37-jarige Vincent de Boer. Hij kwam in 2010 met onder meer klachten over geheugenverlies via de huisarts op haar spreekuur. Al snel kreeg zij het vermoeden dat hij bij een skiongeluk in 2007 meer had opgelopen dan schaafwonden en een ribfractuur.

“Vincent had chronische klachten nadat hij tijdens het snowboarden vanaf zeventig à tachtig meter hoogte was gevallen op een piste in Oostenrijk”, vertelt Rose. “Nadat zijn verwondingen waren hersteld, maar sommige klachten aanhielden, kreeg hij al heel veel labels toegewezen. Bijvoorbeeld dat hij depressief was. Na vraagverduidelijking heb ik de huisarts geadviseerd hem door te verwijzen naar de neuroloog. Uit een PET-scan bleek vervolgens dat hij frontaal hersenletsel had.”

Maatwerk

Omdat er al enkele jaren waren verstreken, had bijvoorbeeld de cognitieve training nauwelijks resultaat. Wat wel hielp waren individuele gesprekken met zijn casemanager bij MEE. Onder meer over de doelen die Vincent wilde stellen in zijn leven. “Wat het lastig maakt is dat mensen aan de buitenkant niet aan hem zien dat hij hersenletsel heeft.

Mijn ervaring is dat je maatwerk moet bieden. Het verschilt echt enorm wat iemand vraagt en wat je hem of haar vervolgens het beste kunt aanbieden.” Die zoektocht naar goede zorg kan voor patiënten een enorme belemmering zijn. Daarom heeft de Hersenstichting het initiatief genomen om die zorg samen met hulpverleners en patiënten te beschrijven in een zorgstandaard.

Daarin is het hele zorgproces voor mensen met hersenletsel beschreven. Door de zorgstandaard zijn landelijke werkafspraken mogelijk en kan iedereen dezelfde kwalitatief goede zorgverlening krijgen.

Sporten

Het ergste voor Vincent, legt hij desgevraagd uit, is dat hij sinds het ongeluk veel vergeet. “Ook liefdevolle momenten. Ook raak ik dingen kwijt. Dan vind ik uiteindelijk mijn portemonnee in het vriesvak.” Voordat hij bij Rose kwam is nooit goed onderzocht wat de oorzaak was van zijn klachten. “Bij een revalidatiecentrum werd gezegd dat ik een whiplash had, en dat het wel weer goed zou komen.”

Bij een revalidatiecentrum werd gezegd dat ik een whiplash had, en dat het wel weer goed zou komen.

Om de chaos in zijn hoofd onder controle te krijgen, slikt Vincent medicijnen. “Ik hoor vaak alle geluiden door elkaar. Waar ik het meest enthousiast over ben, zijn de golftrainingen via de Hersenstichting die ik op advies van Rose ben gaan doen. Het was nooit echt mijn sport en aanvankelijk was ik best sceptisch. Maar ik ben er nu aan verslingerd. Sinds ik ben gaan golfen merk ik dat sommige dingen terugkomen. Dan bedenk ik me opeens dat ik iets vergeten ben. Dat besef had ik vroeger nooit.”

Toekomst

Er is zelfs al zicht op werk voor Vincent. Na enthousiaste reacties over een tafel van sloophout die hij samen met een vriend had gemaakt, heeft Rose hem op het spoor gebracht van een werkplek bij een ambachtelijk meubelmaker. "De UWV is akkoord, hopelijk kan ik snel aan de slag en is het iets blijvends."