Nu er een medische verklaring gevonden is, kan ze er gemakkelijker met anderen over praten. Er is meer begrip in haar omgeving, als mantelzorger krijgt ze steun van een casemanager, en door een internetcursus is ze beter voorbereid op moeilijke situaties.

"Ik ben beheerder van een camping, middenin een natuurgebied", vertelt Wilma. "Piet is nu 66 en gepensioneerd. Hij is al op z'n 48ste afgekeurd en helpt mij op de camping, samen met andere vrijwilligers. Enkele jaren geleden merkte ik al aan hem dat er iets niet goed ging. Hij werd snel boos om kleine dingen en reageerde dan heel onaardig, tegen de kinderen of tegen campinggasten. Die vonden dat wel vreemd, maar zeiden er meestal niets van. Ze wisten niet zo goed hoe ze er mee om moesten gaan. Ik voelde al wel dat het met zijn gezondheid te maken moest hebben. Zo kende ik hem niet."

Pas na vier jaar diagnose

"Zelf had hij niets in de gaten. Als ik vroeg of er iets was, of voorstelde om toch maar eens naar de dokter te gaan, wilde hij daar niets van weten. Ik voelde me machteloos, want ook al zag en voelde ik dat er iets moest gebeuren, de dokter kon hem niet onderzoeken zo lang hij dat zelf niet wilde. Steeds vaker deed hij boze uitspraken en vergat hij dingen. Vier jaar lang heb ik hem voor de omgeving uit de wind gehouden. Tot hij zich uiteindelijk niet meer verzette en we door de huisarts werden doorverwezen naar stichting Geriant, die hulp biedt aan mensen met dementie."

"Twee keer is er een MRI-scan gemaakt. Daaruit bleek dat Piet Alzheimer heeft. Geen leuk nieuws, maar voor mij was het toch een soort geruststelling, een bevestiging. Ik kan mensen nu uitleggen waarom Piet bepaalde dingen zegt of doet. Mensen begrijpen dat en vragen hoe het met hem is. Een casemanager van Geriant komt op huisbezoek, of wij gaan naar het ziekenhuis. De dokter kan medicijnen voorschrijven. Kort geleden zijn we begonnen met pleisters, omdat Piet hallucineert, ook overdag. Dan is hij in een hele andere wereld. Die pleisters zorgen ervoor dat hij minder angstig is."

Bevestiging: je doet het goed

"Genezen kunnen ze hem niet," weet Wilma, "het is een onomkeerbaar proces. Dat moet je accepteren. Na de diagnose realiseerde ik me: ik ben degene die nu mantelzorg moet bieden. Ik kreeg folders mee en bij de zorgverzekeraar heb ik een boek opgevraagd met nuttige tips over dementie. De casemanager is een grote steun, zij bevestigt me en zegt dat ik het goed doe. Ook de internetcursus via DementieOnline heeft me enorm geholpen. De cursus helpt je minder angstig te zijn voor dingen die zouden kunnen gebeuren, maar die als ze daadwerkelijk gebeuren helemaal zo eng niet hoeven te zijn. Je begrijpt dingen beter en bent beter voorbereid."

Mede dankzij de hulpverlening en steun uit haar omgeving heeft Wilma vrede met de situatie. "Je kunt niet weglopen", zegt ze moedig. "We zijn 42 jaar samen, dat is niet niks. Piet is niet meer de man die ik leerde kennen. Ik raak m'n maatje steeds meer kwijt. Maar ik sta er niet meer alleen voor, zoals in het begin van zijn ziekte. En onze kleinkinderen zijn de beste pilletjes die we hebben. Daar kunnen we enorm van genieten, Piet gelukkig ook."

DementieOnline biedt hulp aan mantelzorgers, zoals familie en vrienden, van mensen met dementie. Zij kunnen hier terecht voor informatie, praktische tips en een online cursus. In Nederland hebben zo’n 300.000 mensen dementie. Dit aantal neemt elke dag toe. Mensen met dementie blijven steeds langer thuis wonen. Dit vraagt veel van hun mantelzorgers. DementieOnline biedt ondersteuning en maakt mantelzorgers krachtiger, zodat ze de zorg langer kunnen volhouden.

De online cursus is het belangrijkste onderdeel van de DementieOnline. Van achter hun computer leren mantelzorgers beter om te gaan met de ziekte dementie, het veranderende gedrag van hun naaste en hun eigen emoties. Cursisten krijgen begeleiding van een persoonlijke coach. Kijk voor meer informatie op www.dementieonline.nl.