Lise heeft een kapsalon, waarmee zij net was gestart toen zij gevoelsklachten kreeg. “Mijn huisarts gaf me hier medicijnen voor, maar die werkten niet. Hij stuurde me door naar het ziekenhuis, waar veel onderzoeken en testen zijn gedaan. Ook ben ik tien dagen opgenomen geweest. Uiteindelijk bleek het MS te zijn.”

Lise kende die ziekte nog niet. “Ik had er wel over gehoord, maar ik wist er niets over. Ik dacht dat het een spierziekte was. Familie en vrienden hebben me informatie over MS gegeven, maar dat heb ik eerst een tijd laten liggen. Het drong gewoon niet tot me door dat ik het had."

Optimale behandeling

Lise kreeg al snel het middel interferon. Dat heeft ze twee jaar geinjecteerd, maar het werkte bij haar niet voldoende. “Ondanks de medicijnen kreeg ik nog veel klachten. Ik ben toen doorverwezen naar het VU Medisch Centrum in Amsterdam om te laten testen of ik antistoffen tegen interferon maakte.

Dat bleek inderdaad zo te zijn. Daardoor werkte interferon bij mij niet goed.” Sindsdien gebruikt Lise een ander medicijn, dat ze elke dag een keer inspuit. “Maar dat vind ik niet zo erg. Ik ben er aan gewend en het gaat goed. Daar ben ik natuurlijk erg blij om!”

Snel moe

Lise merkt in het dagelijkse leven wel dat de ziekte er is. Ze is snel moe en heeft problemen met haar ogen: ze ziet snel wazig of dubbel. “Ik werk nu wel minder dan een paar jaar geleden, maar gelukkig kan ik mijn werk nog steeds doen.

Op goede dagen werk ik iets meer, op slechtere dagen iets minder. Ik ben nog jong en wil nog zo veel doen. Maar ik weet dat dit niet altijd kan en dat ik op z’n tijd voldoende rust moet nemen. Maar ik blijf positief en hou altijd hoop. Ik heb ups en downs, maar het gaat goed met me.”