Voordat Michiel met thuisdialyse begon, dialyseerde hij drie keer per week in het dialysecentrum. “Dat beperkt enorm je vrijheid. Doordat ik nu thuis dialyseer en vooral ook omdat ik dat ’s nachts doe, ben ik gewoon weer zeven dagen per week beschikbaar voor andere dingen. Bovendien plan ik nu helemaal zelf in welke nachten ik dialyseer en hoe laat ik dat doe.”

Nachtdialyse thuis

Eén van de redenen dat Michiel uiteindelijk voor thuisdialyse heeft gekozen is omdat hij vorig jaar te horen kreeg dat hij niet op korte termijn in aanmerking komt voor een niertransplantatie. “Dat betekent dus dat ik misschien nog wel tien jaar moet dialyseren.

Ik zag het echt niet zitten om nog zo’n lange tijd iedere keer weer naar het dialysecentrum te gaan. Bovendien zou door blijven gaan met dialyseren zoals ik dat deed, een te grote aanslag op mijn gezondheid zijn.

Door nu ’s nachts te dialyseren kan ik de behandeling over een langere tijd uitspreiden, waardoor ik het vocht en de afvalstoffen gelijkmatiger kwijtraak. Ik merk ook echt dat ik me nu fitter voel. En ik lig natuurlijk prinsheerlijk in mijn eigen bed tijdens het dialyseren.”

Pittige training

De opleiding voor thuisdialyse heeft bij Michiel twee maanden geduurd. “De training werd gewoon tijdens de dialyse op het centrum gegeven, dus dat was heel handig. Verder kreeg ik boeken mee om thuis mee aan de slag te gaan.

Gelukkig wist ik al wel hoe de machine werkte en ook het aanprikken deed ik altijd al zelf, dus dat scheelde. Na de training mocht ik het thuis, onder begeleiding van een verpleegkundige, gaan proberen. Pas als je alles goed beheerst, laten ze je ‘los’.”

Dat sommige mensen liever in een dialysecentrum blijven dialyseren omdat ze daar contact met lotgenoten hebben, kan Michiel goed begrijpen.

“Sommige ouderen hebben buiten het dialysecentrum om niet veel sociale contacten. Dan begrijp ik het wel. Voor mij geldt dat niet, maar ik merk wel dat thuis dialyseren eenzaam kan zijn. Toch weegt dat voor mij niet op tegen de voordelen.”