Keet was altijd al anders dan de andere meisjes in haar klas. Moeder Elsbeth: “Ze is gewoon geen ‘meisjesmeisje’, maar stoer en sportief. Ze kon het eigenlijk beter met de jongens vinden. Maar ja, ze was natuurlijk een meisje. Ze zat overal eigenlijk een beetje tussenin. Hierdoor voelde ze zich soms wat eenzaam en ging ze een tijdje met buikpijn naar bed.”

Een lastige tijd voor de jonge Keet, maar volgens haar moeder verandert dat als ze het skateboarden ontdekt. “Er waren eigenlijk altijd al skateboards in huis. Mijn man skateboardde vroeger namelijk ook. Toen Keet nog klein was bracht hij haar weleens op het skateboard naar de kinderopvang.

Zij voorop en hij erachter, terwijl hij haar handjes vasthield. Dat vond ze toen al leuk. Toen ze een jaar of acht was, begon ze met skateboarden op straat. Ze zag andere kinderen in het skatepark en dat sprak haar aan. Zo is het balletje gaan rollen.

Ze wilde op skateboardles en ging meedoen met wedstrijden. Ze bleek er talent voor te hebben en won diverse prijzen. Inmiddels is ze dertien en skate ze met gemak van een trapleuning af of springt ze met haar skateboard van een trap.”

Zielsverwanten

Lekker bewegen is natuurlijk goed voor kinderen. Toch is dat niet de enige reden dat Elsbeth blij is dat haar dochter het skateboarden heeft ontdekt. “Door het skateboarden is ze in contact gekomen met kinderen die haar veel beter begrijpen. Dat heeft haar zelfvertrouwen gegeven. Ook heeft ze doorzettingsvermogen gekregen door het skateboarden.

Sommige trucs moet je wel dertig of veertig keer oefenen. Ze heeft aan den lijve ondervonden dat je moet blijven oefenen om beter te worden en als iets niet meteen lukt, dat dat niet betekent dat het nooit zal lukken, maar dat je moet volhouden.

Door het skateboarden is ze in contact gekomen met kinderen die haar veel beter begrijpen.

Dit heeft ook weer een positieve uitwerking op haar schoolwerk.” Bezorgd over de risico’s van het skateboarden is Elsbeth niet meer. “Ik zie Keet gevaarlijke trucs doen, maar daar blik of bloos ik niet meer van. Dat is gewoon gewenning. Je kind groeit daarin en als ouder groei je er langzaam in mee.”

Boevenogen

Skateboarden past bij Keet, maar wat bij haar broertje Teun (7 jaar) past, was voor moeder Elsbeth lastiger. “Teun is heel anders dan zijn grote zus. Hij speelt liever binnen en is totaal niet met sport bezig. Wat hij wel heel leuk vindt is zijn fantasie gebruiken, verhalen bedenken over superhelden. Daar kan hij helemaal in opgaan.

Hij wil ook al van jongs af aan filmmaker worden en heeft sinds kort zijn eigen YouTube-kanaal.” Dat een passie voor sport een kind veel kan brengen weet Elsbeth, en dat gunt ze Teun ook. Maar wat voor sport? “Hij wilde niet op judo, niet op voetbal en zelfs niet op skateboardles, maar toen ik vroeg of hij op musical-les wilde, begon hij te stralen.

Ik heb dat eens ergens gehoord, dat je moet opletten of je kind ergens ‘boevenogen’ van krijgt. Dan zit je goed namelijk, en Teun kreeg duidelijk ‘boevenogen’ van musical-les. Het is echt iets voor hem.”

Kijken naar je kind en wat bij hem of haar past, is volgens Elsbeth het allerbelangrijkste. “Je kunt vaak al bij hele jonge kinderen zien wat erin zit. Keet was altijd al ondernemend en motorisch ingesteld.

Kijken naar je kind en wat bij hem of haar past, is volgens Elsbeth het allerbelangrijkste.

Als kinderen meer met poppen spelen zijn ze misschien heel verzorgend en zo is ieder kind weer anders. Waar mijn hart van breekt is als ouders teleurgesteld zijn over wat hun kinderen laten zien.

Ik hoorde laatst iets over een moeder op het schoolplein die teleurgesteld was omdat haar dochter als leeuw verkleed naar school wilde en niet als prinses. Dat begrijp ik dus niet. Ik denk dan: ‘Wat leuk dat ze als leeuw wilde gaan. Ze was vast een hele goede leeuw’.”