"Mijn zus zei: misschien heeft hij koemelkallergie, net als de andere kinderen in onze familie. Met een recept van de huisarts voor aangepaste voeding waren de klachten snel over, maar ik had wel het geluk dat ik de voorkennis had via mijn zussen."

"Onze eigen huisarts was er op dat moment niet, en een plaatsvervanger wilde eerst geen speciale voeding voorschrijven", vertelt Caroline. "Maar ik hield vol. Ik zei: 'Ik weet zeker dat er iets met de voeding is. En ik ga hier niet weg voordat ik een recept heb.' Andere jonge moeders zouden zich misschien hebben laten wegsturen. Immers, alle kindjes huilen wel eens omdat ze buikpijn hebben of een gevoelige huid. Mijn zus had een kindje met blaren, maar de huisarts hield vol dat het zonneallergie was. Het was in februari! Als je het huilen niet aan kan, moet je maar even weg gaan om tot rust te komen, adviseerde de arts."

Overheen gegroeid
Inmiddels komt Caroline met Thom, die nu vijftien maanden is, geregeld bij een kinderarts. Voor de koemelkallergie is dat niet meer nodig. "De meeste kinderen groeien er na een jaar overheen, ons zoontje ook", zegt moeder. "De artsen adviseren om na een tijdje voorzichtig een klein beetje koemelk in het eten te geven, een 'koemelkprovocatie' noemen ze dat. Wij hebben dat na zeven maanden geprobeerd, maar toen ging het mis. Bij twaalf maanden ging het wel goed. Hij kan nu alles eten. Maar het is voor elk kind verschillend. Mijn nichtje is vijf en kan nog steeds geen koemelk verdragen."

Caroline is er van overtuigd dat koemelkallergie erfelijk is. "Het is niet toevallig dat Thom het had. Volgens mij heeft het te maken met de driehoek: slechte huid, slechte longen, slechte darmen. Wij waren met drie meiden thuis. Onze vader had als kind astma, onze moeder eczeem. Ik had als kind eczeem, mijn zus had last van darmen en longen, en mijn andere zus had longproblemen. En al onze kinderen hebben of hadden koemelkallergie."

Moeite voor andere voeding
Andere jonge moeders hebben misschien minder voorkennis, realiseert Caroline zich. "Ook bij artsen is er gebrek aan kennis hierover. Je moet veel moeite doen om andere voeding te krijgen. In de winkel is koemelkarme voeding verkrijgbaar, de koemelkeiwitten worden dan verknipt. Maar voor koemelkvrije voeding heb je een recept nodig."

Borstvoeding is overigens beter voor baby's, maar bij Caroline lukte dat niet. "Ik moest overgaan op flesvoeding. Helaas, want borstvoeding is altijd beter voor het kind. In borstvoeding zitten ook koemelkeiwitten, afhankelijk van het voedingspatroon van de moeder. Maar als de moeder geen melkproducten eet of drinkt, krijgt het kindje geen last van de borstvoeding."

Caroline verwacht dit voorjaar haar tweede kindje - een dochter - en houdt er rekening mee dat ook zij koemelkallergie ontwikkelt. "Ik weet nu beter waar je op moet letten. En het is een voordeel dat ik al bij een kinderarts loop, dan kun je sneller schakelen. Voor andere ouders hoop ik dat de bewustwording over koemelkallergie toeneemt, ook bij huisartsen. Daar is nog veel te winnen."