Kelly Caresse

Blogger

Net als bij haar twee oudste dochters geniet Kelly ook dit keer met volle teugen van de babytijd. “Ik ben echt dol op baby’s. Het is zo mooi om in dat eerste jaar je baby te leren kennen, te ontdekken wat bij haar past en hoe zij zich binnen ons gezin ontwikkelt. Ze kan natuurlijk nog niet praten, maar als je let op lichaamstaal en bewegingen, kun je daar al zoveel uithalen.”

Signalen herkennen

Door het goed observeren van haar baby herkent Kelly ondertussen de signalen die Feline afgeeft. “Ik zie bij Feline wanneer ze moe wordt. Ze is dan minder alert, volgt mij niet meer met haar ogen en begint op haar handjes te sabbelen. Dát is voor mij ook het moment om haar op bed te leggen.

Ik wacht dus niet tot ze gaat huilen, maar probeer dat moment voor te zijn. Huilende baby’s raken namelijk van slag en dan is het moeilijk in slaap komen.” Of het nu door deze aanpak komt of omdat Kelly gewoon geluk heeft, feit is dat Feline een makkelijke baby is.

Ik wacht dus niet tot ze gaat huilen, maar probeer dat moment voor te zijn.

“Zij huilt helemaal niet veel. In mijn beleving komt dat mede doordat ik haar signalen herken en op mijn gevoel af ga. Zij weet dat als zij laat zien dat ze honger heeft, ik haar ga voeden. En als zij troost en liefde nodig heeft, dan geef ik haar die.

Door haar goed te observeren, probeer ik de huilmomenten voor te zijn. Dat werkt, er is gewoon weinig aanleiding voor haar om te huilen.” Uiteraard realiseert Kelly zich dat er ook baby’s zijn waarbij dat om medische of andere redenen veel lastiger is. “Ik heb vroeger als pedagogisch medewerker gewerkt, ook met huilbaby’s en baby’s die reflux of een koemelkallergie hadden. Dat is écht een ander verhaal. Nee, dan heb ik het maar makkelijk met Feline.”

Moedergevoel

Als het om haar kinderen gaat, laat Kelly zich vooral leiden door haar moedergevoel, ook wanneer dat soms afwijkt van ‘de norm’. “Mijn gevoel zegt dat als Feline huilt, ze haar moeder nodig heeft. Dan pak ik haar op. Ik laat haar niet huilen, ook al zijn er mensen die denken dat je dat af en toe wel moet doen. Dat zou voor mij heel onnatuurlijk aanvoelen.”

Ook als het op voeding aankomt, vertrouwt Kelly op haar gevoel. “Feline krijgt borstvoeding. Ik zie dat als iets moois wat de natuur mij heeft gegeven. Net als bij mijn andere kinderen wil ik Feline minimaal anderhalf jaar borstvoeding blijven geven.

Voor mij heeft dit ook een extra betekenis, omdat alle drie mijn kinderen niet op de natuurlijke manier, maar met een keizersnede zijn geboren. Daar heb ik het best moeilijk mee gehad. Borstvoeding geven is voor mij ook een manier om hier iets tegenover te zetten.”

Inmiddels staat Kelly stevig in haar schoenen als het om haar moederrol gaat. Toch is dat niet altijd zo geweest. “Bij mijn eerste kind durfde ik het nog niet zo goed om puur op mijn gevoel af te gaan. Ik voerde toen echt nog een innerlijke strijd tussen mijn gevoel enerzijds, en het verwachtingspatroon van de buitenwereld anderzijds. Inmiddels, bij mijn derde kind sta ik er heel relaxed in. Het gaat ook heel goed, dus dat is voor mij dé bevestiging.”