Inmiddels is Anne (33) moeder van drie jonge kinderen, waaronder een tweeling. Maar dat had wel wat voeten in de aarde.“Toen mijn vriend en ik een jaar bij elkaar waren wilden we graag voor een kind gaan. Dus we deden de voorbehoedsmiddelen de deur uit en begonnen met proberen. Maar er gebeurde niks. Ik deed ovulatietesten, ging naar de huisarts en werd doorverwezen naar het ziekenhuis. Al gauw bleek de kans op een kindje via de reguliere weg niet zo groot te zijn.”

Schaamte

Anne onderging uiteindelijk IVF en ICSI. Geen gemakkelijke tijd, zo vertelt ze. “Angst en wanhoop hadden de overhand. Ging dit ooit nog goed komen? Met mijn vriend praatte ik erover, maar verder met niemand. Ik schaamde me een beetje dat het maar niet lukte en was ook bang dat het een beladen onderwerp zou worden en dat mensen me zielig zouden vinden.” Na drie jaar proberen was het met ICSI raak en was Anne zwanger van hun eerste kind. “Na het zien van de positieve zwangerschapstest was ik intens gelukkig. En moest ik ontzettend huilen. Daarna zijn we meteen in de auto gesprongen om het mijn ouders te vertellen. Die werden voor het eerst opa en oma.” Vier maanden na haar bevalling gingen Anne en haar man voor de tweede met behulp van ICSI. Hieruit kwam hun tweeling.

Ook Saskia (34) werd niet gemakkelijk zwanger. Al in 1998 stopte ze met de pil. Omdat haar menstruatie uitbleef, bezocht ze de huisarts. “Ik had geen goede eisprong. Na verloop van tijd bleek het ook bij mijn man niet goed te zitten. Een periode van onderzoeken en eindeloos wachten brak aan. Lang verhaal kort: uiteindelijk heb ik in totaal acht ICSI-behandelingen gehad. Helaas liepen er vier op een miskraam uit. Dat was echt zwaar.”

Tweeling

Toch was doorgaan voor Saskia makkelijker dan stoppen, zo vertelt ze. “Als ik ermee zou ophouden, kwamen er definitief geen kinderen. Bovendien was ik nog jong. Wel heeft onze relatie het nodige te verduren gehad. Voor mannen is het allemaal toch anders. Ik denk ook dat hij het moeilijk vond om mij zo te zien.” Na die moeilijke periode was Saskia voorzichtig hoopvol toen ze weer in verwachting bleek te zijn. “Vandaag is het precies zes jaar geleden dat ik op de echo zag dat het goed ging met onze tweeling. Dat moment vergeet ik nooit. Tijdens mijn zwangerschap en ook daarna had ik toch de angst dat er iets mis zou gaan. Maar het heeft mij wel geholpen om positief te blijven. En gelukkig gaat het goed met de kinderen. Ze zijn inmiddels vijf.”

Bescherming

Het is niet zo dat ze nu extra voorzichtig is, al had haar omgeving dat wel van Saskia verwacht. “Ik ben best makkelijk, al let ik altijd op veiligheid. Maar dat doet iedere moeder. Onder de klimtoren in de tuin liggen matten zodat de kinderen niet in het gras vallen. Spullen moeten veilig zijn, comfort hebben en gebruiksvriendelijk zijn. Een tip? De wipstoel. Makkelijk om je kind in te zetten met het eten als het nog niet in een kinderstoel kan zitten.”

Het ritme komt

Anne wendde zich voor advies vaak tot vriendinnen met kinderen. “Ik had een leuke buggy gezien. Was niks, zeiden ze. Je moet de zitting namelijk helemaal plat kunnen leggen voor als je kind gaat slapen, in de ligstand. Goed punt. Mijn tip voor kinderwagens is: luchtbanden. Handig bij wandelingen op onverharde wegen.” “En wat jonge ouders zich moeten realiseren: na drie maanden komt het ritme, echt. Het is hectisch maar het lukt. Als je dat beseft, kun je nog meer genieten van die eerste maanden met je kind.”