Een kunstheup bestaat uit een steel die in het bovenbeen wordt vastgezet, een kop die op de steel komt, en een kom die in het bekken wordt vastgezet. De steel en kom kunnen met botcement (een soort tweecomponentenlijm) worden vastgezet, dan is sprake van een gecementeerde prothese. Ook kunnen de steel en kom klemvast worden ingeslagen, waarna de prothese aan het botoppervlak vastgroeit (die methode heet ongecementeerd). Ook een combinatie is mogelijk: alleen de steel of kom gecementeerd.

"In onze kliniek is ongeveer driekwart van de heupprotheses ongecementeerd", vertelt Nijhof. "Andere klinieken plaatsen misschien vaker gecementeerd, afhankelijk van de chirurg en diens ervaring. Ook de leeftijd van de patiënt speelt een rol. Is die boven 70 jaar, dan kiezen we voor gecementeerd omdat vaak sprake is van osteoporose (botontkalking). Ook bij mensen met reuma plaatsen we, vanwege de botkwaliteit, meestal gecementeerd."

De duurzaamheid van de prothese hangt af van de kwaliteit van de prothese en van het gebruik. Het protheseregister van de Nederlandse Orthopaedische Vereniging helpt bij de keus van de beste prothese. Nijhof: "Er is een top tien met de beste langetermijnresultaten. Nieuwe soorten keramiek en ook plastic onderdelen zijn slijtvaster geworden, dat zie je terug in literatuurstudies. Daardoor komt het minder voor dat de prothese los gaat zitten en vervangen moet worden. Gemiddeld gaat een prothese bij ouderen langer dan vijftien jaar mee."